Bij Noten.nl hebben we natuurlijk een enorme diversiteit aan noten in onze voorraad. Die noten komen in allerlei variaties en worden op allerlei manieren bereid, of juist met rust gelaten. Maar wist je dat we ook soorten noten hebben die eigenlijk helemaal geen noten zijn? We scharen ze onder de noten, maar iemand met oog voor detail zou ons vrij makkelijk kunnen vertellen dat we verkeerd zitten. En dus zetten we die soorten noten die eigenlijk geen noten zijn voor je op een rij.

Wanneer is een noot een noot?

Okee, voordat we gaan kijken naar de uitzonderingen, eerst even ons speelveld afbakenen. Want wanneer is een noot een noot? Wel, als we willen spreken van noten die botanisch gezien ook echt als zodanig bestempeld mogen worden, moeten we kijken naar de manier waarop planten hun vruchten vormen. Slaan we de plantkunde erop na, dan wordt een noot omschreven als een droge vrucht met een harde schil, waarin één zaad zit. De vrucht springt niet vanzelf open wanneer hij rijp is. Deze classificatie gaat veel noten zoals wij die kennen, buitenspel zetten.

Soorten noten die geen noten zijn

Er zijn dus diverse soorten noten die technisch gezien die naam niet mogen dragen, maar die we wel degelijk verkopen als noten. Sterker nog: in veel gevallen zit het woord ‘noten’ in de naam, dus natuurlijk is dat verwarrend. Komen we nog op. Eerst een paar soorten noten die eigenlijk geen noten zijn:

• Cashewnoten – Wat wij als de cashewnoot kennen, is het zaad van de cashewvrucht. Dit groeit aan de onderkant van een zogenaamde cashewappel. Opvallend genoeg groeit dit buiten de vrucht, zoiets zie je niet vaak.
• Pinda’s – Dit zijn voor velen de bekendste ‘noten die geen noten zijn’. De pinda is een peulvrucht. Ze groeien onder de grond en zijn familie van erwten, bonen en linzen. In de keuken worden ze vrijwel altijd als noot behandeld, mede dankzij hun voedingsstoffen, die weer typisch nootachtig zijn.
• Amandelen – Amandelen zijn eigenlijk pitten. Een amandel is de vrucht van een amandelboom, waarbij het vruchtvlees is uitgedroogd en de pit is overgebleven. Amandelen zijn familie van perziken en abrikozen.
• Pistachenoten – Nog zo’n misleidende naam. Pistachenoten zijn eigenlijk zaden in een harde schil. Ze groeien in vruchten die tijdens het rijpen opensplijten, iets wat een noot officieel gezien niet hoort te doen.
• Walnoten – Verrassend: zelfs de good old walnoot is het zaad van een vrucht en zodoende eigenlijk geen noot. 

Waarom noemen we deze soorten noten dan wel noten?

Omdat we het hier hebben over dagelijks taalgebruik en niet over plantkunde. Bovenstaande soorten noten hebben duidelijke eigenschappen die je bij noten vindt. Denk aan de harde schil, het hoge vetgehalte en de knapperige structuur. Hoewel biologen je zullen wijzen op de details van de classificatie, blijven bovengenoemde noten toch echt noten genoemd worden. Of een noot nu officieel een zaad, een pit of een vrucht is, het blijft een uitstekend tussendoortje, een verantwoorde snack of een waardevolle toevoeging op een gerecht.